همرفت هوای گرم یک فرآیند فیزیکی است که از طریق گردش اجباری هوای گرم به گرمایش یکنواختی دست مییابد که به طور گسترده در کاربردهای صنعتی، بهویژه در پخت پوششهای ضد خوردگی استفاده میشود. این روش با کنترل دمای پخت در محدوده 80-180 درجه با اختلاف دما در ±3 درجه، می تواند اطمینان حاصل کند که سطوح داخلی و خارجی قطعه کار به طور یکنواخت گرم می شوند. با این حال، محدودیت هایی دارد، از جمله استفاده از حرارت کم (25٪ - 35٪)، که ممکن است منجر به پخت ناهمزمان بین سطح پوشش و داخل شود، که باعث ایجاد مشکلاتی مانند سوراخ ها و حباب ها می شود، بنابراین عملکرد ضد خوردگی را تحت تاثیر قرار می دهد.
همرفت هوای داغ از فنهای گریز از مرکز یا محوری برای تولید جریان هوا با سرعت بالا استفاده میکند و به طور یکنواخت گرمای تولید شده توسط عنصر گرمایش را به سطح قطعه کار منتقل میکند. هسته اصلی آن در ایجاد یک میدان دمایی پایدار و دستیابی به کنترل توزیع حرارت فضایی سه بعدی از طریق اصول دینامیک سیالات است:
- سرعت جریان هوا در محدوده 2-5 متر بر ثانیه حفظ می شود. سرعت بیش از حد می تواند به راحتی منجر به پخت بیش از حد سریع سطح پوشش شود.
- یک سیستم پایش دمای چند نقطه ای برای تنظیم دمای هوای هر منطقه در زمان واقعی اتخاذ شده است.
- مسیر جریان هوا از طریق طراحی صفحه راهنما برای کاهش پدیده جریان گردابی بهینه شده است.
کاربرد در پخت پوشش های ضد خوردگی فلزی ویژگی های زیر را نشان می دهد:
1. یکنواختی دما:در مقایسه با گرمایش تابش مادون قرمز سنتی، پخت همرفت هوای گرم می تواند دمای یکنواخت سطوح داخلی و خارجی قطعه کار را تضمین کند، اما میزان استفاده از گرما کم است (25-35٪) [1]. در کاربردهای معمولی، اختلاف دما بین نقاط روی سطح قطعه کار از 5 درجه تجاوز نمی کند.
2. قابلیت کنترل فرآیند:مجهز به سیستم کنترل دمای خودکار PID، از برنامهریزی منحنی گرمایش تقسیمبندی شده برای انطباق با الزامات دمای انتقال شیشهای مواد مختلف پوشش پشتیبانی میکند.
3. حفاظت ایمنی:یک دستگاه نظارت بر غلظت حلال راهاندازی میشود و زمانی که غلظت ترکیبات آلی فرار (VOCs) به 25 درصد از حد انفجاری پایین (LEL) برسد، خروجی اضطراری بهطور خودکار شروع میشود.
